प्रचण्डको भारत भक्तिले सम्झायो राजतन्त्र -अनिल पाण्डे

   

nepalभारतभक्ति समस्याको विषय होइन । कुनै पनि देशप्रक्ति आस्था र भक्ति सिर्जना हुनु आपत्तिको विषय हुनसक्तैन । काठमाडौंका सडकमा ‘आई लभ युएस’ लेखेका भेस्ट किन्न पाइन्छ, लगाएर हिंडेका नेपाली पनि भेटिन्छन् । अमेरिकाप्रति मात्र होइन, मलेसिया, जापान, जर्मनी, युके, फिलिपिन्स, श्रीलंका, चीनआदि थुप्रै मुलुकप्रति आस्था जगाउने टीसर्ट लाएका मानिस भेटिन्छन् काठमाडौंमा । आफ्नै मुलुक नेपालप्रति आस्था र सम्मान प्रकट गर्ने सन्देशयुक्त पहिरन त स्वाभाविकै छ ।

यत्ति हो, ‘नेपालमा आई लभ इण्डिया’ लेखेको टीसर्ट बेच्न राखेको र कुनै नेपालीले लाएर हिंडेको देखिएको छैन । नेपालस्थित भारतीय राजदूतावासबाट मासिक तलब बुझ्ने सयांैको झुण्डले पनि यो हिम्मत गरेको देखिएन । किन ?

किनभने भारतले नेपालीको मन जितेर व्यवहार नै गरेन । अहिले मधेशलाई नेपालबाट टुक्र्याउन चाहने शक्तिलाई रोटीको टुक्रा फाल्दै हिंडिरहेको छ ऊ । एक मधेश एक प्रदेशवाला मधेशी दलहरुलाई त उसले खुलमखुल्ला डिनर र लञ्च नै गराइरहेको छ । भारतीय नेताहरुको आड पाएर मधेशी दलहरु नब्य प्रतिशत जनप्रतिनिधिले पारित गरेको नेपालको संविधान २०७२ लाई आगोलगाउने दुस्साहस गरिरहेका छन् । 

जनसंख्याको आधारमा उम्मेदवारी हुनेगरी फेडेरल–सभा बन्नुपर्छ भनेर हिमाली र पहाडी क्षेत्रलाई मरुभूमीकरण गर्न हात छोएर लागेका मधेशी शक्तिहरुलाई भारतले काखमा सुताएको छ । जसले आफ्नो एजेण्डामा सहमति जनायो र नेपालको हितलाई लात मार्ने दुस्साहस ग¥यो उसलाई सरकारमा ल्याउन भारतीय नेताहरु कत्ति पनि असजिलो मान्दैनन् । अहिले त्यस्तै भएको छ, केपी शर्मा ओली, कमल थापालगायतले थोरै मात्र नेपालको राष्ट्रियताप्रति के अडान राखेका थिए, सरकारबाट बाहिरिए । 

‘भारतीय एजेण्डालाई हामी शिरमा राख्छौं’ भनेर पुष्पकमल दाहाल प्रचण्ड र शेरबहादुर देउवाले हरियो झण्डा उचाल्नासाथ उनीहरुको हातमा नेपालको सक्ता आइप¥यो । यस प्रकारको निहित स्वार्थमा लागेको भारतप्रति नेपालीको सम्मान छैन, केवल खुला बोडरको छिमेकी भएका कारण ‘हस्, हजुर’ भन्नुपर्ने बाध्यता मात्र छ ।

यस प्रकारको नेपालीमाथि भारतीयको हस्तक्षेपकारी नीतिलाई बुझेर परराष्ट्र नीति बनाउने काम नेपालमा कसले ग¥यो भनेर हेर्दा राजतन्त्रको सम्झना आउँछ । होला, नेपालका सबै राजा र युवराजहरु महेन्द्र–बीरेन्द्रजस्ता दीर्घकालिक सोच भएका र सज्जन भएनन्, तर राष्ट्रियताको सबालमा नेपालीको आत्मबल बढाउने काम उनीहरुले नै गरे । 

बीपी कोइराला, मनमोहन अधिकारी, गणेशमान सिंहजस्ता केही दलीय नेताले पनि भारतलाई ठीक ठाउँमा उभिन लगाउने प्रयास गरेका थिए, तर पार्टीका अन्य प्रभावशाली नेताहरुलाई भारतले प्रत्यक्ष–परोक्ष रुपमा किनिदियो । उसको विरोधमा एक पटक बोले पनि आजीवन सरकारमा जान पाइन्न भनेपछि कसले हिम्मत गर्ने ?  बीपी कोइरालाजस्तो व्यक्तिले त दोहो¥याएर प्रधानमन्त्री हुन पाएनन् ।

पछिल्लो समयमा पूर्व प्रधानमन्त्री ओली र राप्रपा नेपालका अध्यक्ष कमल थापाले प्रचण्डले भारतमा गएर संविधान संशोधनको एजेण्डामाथि जुन सल्लाह लिए, त्यसमा कडा शब्दमा आलोचना गरिरहेका छन् । ओलीले प्रचण्डलाई भारतीय इशारामा चलेको अभिव्यक्ति मात्र दिएका छैनन् नेपालको संविधान संशोधनका विषयमा समेत भारतलाई आमन्त्रण दिएर राष्ट्रियतामाथि घात गरेको आरोप लगाएका छन् । भारतीय जनता पार्टीका एक नेताको भनाइ भन्दै मिडियामा आएअनुसार नेपालका पूर्वप्रधानमन्त्री ओलीको गत साता सम्पन्न बैंकक भ्रमण स्वास्थ्य परीक्षण नभएर राजनीतिक भेटवार्तामा केन्द्रित रहेको थियो ।

मिडियाका अनुसार भारतीय गुप्तचर संस्थाका प्रमुखसंँग भेटवार्ता गर्न र वर्तमान प्रधानमन्त्री पुष्पकमल दाहाल प्रचण्ड विरुद्ध योजना बनाउनका लागि ओलीकै पहलमा बैंकक भ्रमण तय भएको हो । पछिल्लो समय भारतीय गुप्तचर संस्था रअले दक्षिण एशियाको समस्या समाधानका लागि थाइल्याण्डमा छलफलको केन्द्र बनाउने गरेको छ । अघिल्लो माघमा पूर्वराजा ज्ञानेन्द्र शाहसंँग पनि बैंककमै कुराकानी भएको थियो । रअका प्रमुख राजिन्दर खन्ना पनि सोही हप्ता थाइल्याण्ड भ्रमणमा गएको बताइन्छ । ओली र भारतीय गुप्तचर विभागका प्रमुख खन्नाबीच वैचारिक समानता छ । 

यस विषयमा नयाँ दिल्ली भ्रमणका क्रममा तत्कालिन नेपालका प्रधानमन्त्री ओली र र प्रमुख खन्नाले आपसमा छलफल समेत गरेका थिए ।

यस सन्दर्भमा प्रष्ट हुनुपर्ने विषय के भने, नेपालका नेता तथा शासक नेपाली जनताले बनाउने होइन, भारतले बनाउने हो । सबैलाई भारतीय शक्तिसँग नजिक हुनुछ । नेपाली जनताले त कसैलाई नेता मानेर मतदान गर्ने मात्र हो, सत्ता दिलाउने काम त भारत दाहिना नभई सम्भव देखिएन । त्यसैले देउवा, ओली हुन् वा प्रचण्ड, मौका मिल्नासाथ भारतीय नेताको कमिजको फेर समाउन पुगिहाल्छन् । विगतमा नेपालका राजा–महाराजाहरुले पनि यसै गरे । राजा त्रिभुवनले त सपरिबार गहनाको पोको ल्याएर नयाँ दिल्लीलाई राख्न दिएकै हुन् शरणार्थी हुन पाउँ भन्दै । तरपनि राजा महेन्द्र र वीरेन्द्रले भारतलाई ठीक ठाउँमा उभिन बाध्य पारे । सायद ज्ञानेन्दमा त्यस प्रकारको सोच र तयारी नभएका कारण पनि उनलाई नेपाली जनताले साथ दिनसकेनन् । उनका पछि आउने पारसले त भविष्य अन्धकार नै देखाए । ज्ञानेन्द्र र पारसमा महेन्द्र र वीरेन्द्रको जस्तो दिमाग र सोच भइदिएको भए राजतन्त्र नेपालको ठीक त्यस्तै गहनाका रुपमा रहनसक्थ्यो जसले बेलायत, जापान, थाइल्याण्ड र थुप्रै  मुलुकमा छ ।

राजतन्त्रात्मक व्यवस्थाले राष्ट्रियताको चिन्तन बढाउन सघाउने विशेष क्षमता राख्छ । मुलुक नरहे राजा नरहने अवस्थाका कारण हरक्षण मुलुक भक्ति र राष्ट्रियता उसको चिन्तनको विषय बन्नपुग्छ । फेरि खर्चका हिसाबले राष्ट्रपतिभन्दा राजा पाल्न मुलुकलाई सस्तो पनि पर्नेरहेछ । कति जना पूर्व राष्ट्रपतिलाई पाल्ने र उपचारका लागि राजस्व खर्चेर विकसित मुलुकतिर पठाइरहने ? 

त्यसैले, नेपालीले हृदयेन्द्रलाई नेपालको राजा बनाउने र खर्च कटौती गर्ने, अनि राष्ट्रियता अभिवृद्धि गर्ने वातावरण तयार पार्न तयारी गर्नुपर्छ । 

राजदूतहरुको ओहदाको प्रमाणपत्र लिन, कुमारीको दर्शन र मच्छेन्द्रनाथको पुरानो भोटो हेर्नेजस्ता औपचारिकताका लागि नेपालले बढी खर्च गर्न सक्तैन । मुलुक संघीयतामा गएका कारण मुलुकको खर्च ह्वात्तै बढेको अर्को पक्ष त छँदैछ । संघीयतामा गएका विश्वका कतिपय मुलुकमा पनि प्रादेशिक शासन व्यवस्था छ, हामी पनि त्यही शैली अपनाउन सक्छौं । राजा पालेर समृद्ध जापान हुने कि राष्ट्रपति राखेर बंगलादेश बन्ने, समयमै सोच्नु आवश्यक छ ।

 तपाईं हामीसंग एन्ड्रोइड एप का साथै फेसबुकट्वीटर मार्फत् पनि जोडिन सक्नुहुन्छ ।

Disclaimer : The idea of a free press is one that we hold in the highest regard. We believe in bringing our site visitors ,the widest possible array of information . We have great trust and respect for you . Among the material posted here for your consideration, there will doubtless be some that you find useless, and possibly offensive, but we believe you will be perceptive enough to realize that even the stories you disagree with some value in terms of promoting your own further self-definition and insight. Our site is a smorgasbord of material...take what you wish and click or scroll right past that which doesn't interest you.
Fair use Notice : Many of the stories in this site can be use as its efforts to advance the understanding of environmental issues and sustainability, human rights, economic and political democracy, and issues of social justice. We believe this constitutes a 'fair use' of the copyright material as provided by Copyright Law. If you wish to use such copyright material for purpose of your own that goes beyond 'fair use'...you must obtain permission from the copyright owner.
© 2018 namasteeurope.com :::फोटो तथा समाचार पठाउन  : info@namasteeurope.com